Αναβλήθηκε και πάλι η εκδίκαση της προσφυγής στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) κατά της αδειοδότησης μη επιτρεπόμενης οικοδομικής δραστηριότητας εκτός των ορίων του παραδοσιακού οικισμού Πάπιγκου και εντός του Πυρήνα του Εθνικού Πάρκου Β. Πίνδου - Τμήμα Βίκος.
Η ανυπολόγιστη οικολογική καταστροφή στον Λούρο ποταμό είναι εμφατικό παράδειγμα της διαχρονικής κακοδιαχείρισης του φυσικού κεφαλαίου από μέρους των Περιφερειακών Διοικήσεων και εν προκειμένω της Περιφερειακής Διοίκησης Ηπείρου.
Τέσσερις μήνες πέρασαν από τότε που καταγγέλθηκε στις αρμόδιες Αρχές η παράνομη χρήση ενός υποτιθέμενου «δρόμου» εντός της Ζώνης Ια-Πυρήνα Βίκου του Εθνικού Πάρκου Βόρειας Πίνδου, στην περιοχή του Μεγάλου Πάπιγκου. Μέσα σε μία περιοχή στην οποία δεν επιτρέπεται η κατασκευή, βελτίωση, διαπλάτυνση κ.λπ.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΑΒΒΑΤΟ 18 ΙΟΥΝΙΟΥ 2022 ΩΡΑ 18.30 - ΣΥΝΤΟΜΗ ΞΕΝΑΓΗΣΗ ΣΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ ΚΗΦΙΣΟΥ
ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΕΝΑΝΤΙ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟΥ Ν.Φ. ΣΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΟΧΘΗ ΕΩΣ ΤΗΝ ΟΔΟ ΚΙΡΚΗΣ (ΑΜΑΞΟΣΤΑΣΙΟ ΟΣΥ ΤΡΟΛΕΫ)
Η Πολιτεία σχεδιάζει την καταστροφή του τελευταίου φυσικού τμήματος του Κηφισού ποταμού, στο τμήμα «Κόκκινος Μύλος – Αττική οδός» μήκους 2.15 χλμ. το οποίο προστατεύεται από το ΠΔ «Καθορισμός ζώνης προστασίας του Κηφισού ποταμού και των παραχειμάρρων» (ΦΕΚ 632/Δ/27-6-1994) :
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού και ο Σύλλογος Πολιτών υπέρ των ρεμάτων, Ροή, εκφράζουμε τη σθεναρή αντίρρησή μας στις προγραμματιζόμενες αντιπλημμυρικές παρεμβάσεις στην κοίτη του Ερασίνου, κοντά στους δύο αρχαιολογικούς χώρους της Βραυρώνας, σπάνιου κομματιού γης, που έχει απομείνει στην Αττική γη και το οποίο συνδυάζει τη γοητεία του νερού, και του πολιτιστικού και φυσικού τοπίου.
Τις τελευταίες μέρες οι κάτοικοι της Αθήνας και πολλών άλλων δήμων της Ελλάδας εκπλήσσονται δυσάρεστα, βλέποντας κυριολεκτικά καρατομημένα τα δέντρα στις πλατείες και στους δρόμους.
Σύνδεσμος εγγραφής: https://us06web.zoom.us/webinar/register/WN_4PhLfWk3SLK1YIsWCMeyJw
Είναι πλέον γνωστό τοις πάσι ότι, στη χώρα μας, η αντιμετώπιση ρεμάτων και ποταμιών - είτε πρόκειται για καθαρισμό, είτε για οριοθέτηση, είτε για διευθέτηση - αναπτύσσεται στο πεδίο της αναχρονιστικής πεποίθησης ότι η προστασία της φυσικότητας τους είναι μεν ένας επιθυμητός αλλά δευτερεύων στόχος, αλλά βρίσκεται σε διαρκή σύγκρουση με το πρόβλημα της υδραυλικής ασφάλειας.
